مقالات آموزشی

بنزوئیل پروکساید

بنزوئیل پروکساید

یک ماده شیمیایی صنعتی و دارویی از دسته ی پروکساید های آلی است.

به طور کلی از پروکساید ها به عنوان آغازگر  واکنش پلیمریزاسیون ،  عامل پخت و به عنوان هاردنر برای رزین های پلی استر غیراشباع و مونومر های وینیلی استفاده میشود.

هم چنین از بنزوئیل پروکساید به عنوان عامل ایجاد پیوند عرضی در برخی از واکنش ها و رزین ها استفاده می شود. پروکساید ها بصورت پودر و خمیر میباشند، نوعی از پروکساید ها که به صورت پودر بوده ،مخلوط کردن آن با ترکیبات دیگر مشکل و خطرناک می باشد .

طول عمر این سیستم ( pot-life)  حدودا 30 دقیقه است .قابل اشاره اینکه در این گونه مواد میتوان با بازدارنده هایی مثل هیدروکینون طول عمر رزین یا رنگ را افزایش داد.

خمیر 50% بنزوئیل پراکسید (BPO) که معمولاً به عنوان سخت کننده شناخته می شود، یک خمیر خامه ای مقاوم در برابر آتش است که حاوی دی بنزوئیل پراکسید است. این خمیر بدون جدا شدن بافت ثابتی را حفظ می کند و باعث می شود در مونومرها و رزین ها حل شود. در اتیل استات محلول است و در حلال های نفتی و الکل ها حلالیت جزئی نشان می دهد، در حالی که در حلال های کلردار نامحلول باقی می ماند.

کاربرد ها :

– اصلی ترین کاربرد دی بنزوئیل پروکساید در صنعت پلیمر می باشد ,  که در صنعت رنگ سازی برای پخت رنگ اکریلیک دوجزئی استفاده میشود . در صنعت داروسازی و آرایشی این ماده با آنتی بیوتیک ها ترکیب شده و به عنوان پماد برای درمان آکنه و جوش استفاده میشود .

– بنزوئیل پراکساید خمیری جهت پخت بتونه های برپایه پلی استرغیراشباع.

– شتاب دهنده جهت استفاده دربتونه سنگی.

– شروع کننده و عامل پخت پلی استایرن ، وینیل مونومر ، اکریلیک و پلی استر/وینیل استر غیر اشباع.

– عامل پخت رزین های پلی استر و وینیل استر در دمای محیط.

– عامل پخت برای رزین های مبتنی بر آکریلات.

شرایط نگه داری دی بنزوئیل پراکساید:

برای نگهداری آن باید از ظروف استاندارد استفاده شود (از ظروف فلزی به هیچ عنوان استفاده نکنید) ضمن اینکه باید در گستره دمایی 5-35 درجه ی سانتیگراد نگهداری شود.

بنزوئیل پراکساید برای درمان جوش و آکنه :

بنزوئیل پراکسید یک داروی موضعی و ماده شیمیایی صنعتی است که به عنوان ضد عفونی کننده، آنتی بیوتیک و سفید کننده استفاده می‌شود.

بدون تردید ارزشمندترین داروی موضعی ضد جوش بنزوئیل پراکسید است. بنزوئیل پراکسید به دو شکل محلول درآب و محلول در الکل تولید می‌شود. پوستهای چرب تر باید از انواع محلول در الکل و پوست های خشک و حساس تر باید از انواع محلول درآب استفاده کنند. انواع محلول در الکل در افراد با پوست خشک ایجاد تحریک و قرمزی میکنند.

برگرفته از کتاب علوم و تکنولوژی رنگ و رزین ها(شیمی ، ساختار ها ، مکانیزم های ساخت ، ویژگی ها و کاربرد ها ) مهندس حمید رقمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *